Opel in Talks > General Discussion

ผญาอีสาน(ความงามของภาษาอีสาน).... จ้า

(1/1)

jar:
ใจประสงค์สร้าง กลางดงกะว่าท่ง ใจขี้คร้าน กลางบ้านกะว่าดง

ถ้าใจสู้ (ขยัน) อยู่กลางป่าดงก็เหมือนกลางทุ่ง ถ้าเกียจคร้านแม้อยู่กลางหมู่บ้านก็เหมือนในกลางป่า
ท่ง = ทุ่ง, ทุ่งนา

ใจบ่โสดาด้วยเว้าแม่นกะเป็นผิด ใจบ่โสดาดอมเว้าดีกะเป็นฮ้าย

แม้นไม่สบอารมณแล้วจะพูดอย่างไรก็ไม่มีทางถูกใจได้
โสดา = ยินดี, พอใจ,   เว้าแม่น = พูดถูกต้อง (ด้วยเหตุและผล),  เว้าดี = พูดด้วยดีๆ,   ฮ้าย = ร้าย
  
ตีเจ็บแล้วแสนสิออยกะปานด่า แม่นว่าเว้าจ้อยจ้อยกะปานไม้แดกตา

เมื่อถูกตีเจ็บแล้วจะปลอบประโลมปานใดก็ไม่หายเจ็บ
ออย = ปลอบ,   เว้าจ้อยจ้อย = พูดฉอเลาะด้วยคำหวาน,   แดกตา = ทิ่มตา

 :) :)

jar:
น้องเอ้ย คันน้องคึดฮอดอ้ายให้มืนตาใส่น้ำแจ่ว น้ำแจ่วแสบจังได๋ความฮักอ้ายเสมอด้ามดังกัน

jook_corsa:
เอ่า.....สอยสอยพี่น่องฟั่งสอย

thiratoon:
ขออนุญาตเสริมความ นะครูป้าจาร์(ที่ร๊ากกกก) :please:

--- Quote from: jar on 11 Mar  2010, 13:40 ---ใจประสงค์สร้าง กลางดงกะว่าท่ง ใจขี้คร้าน กลางบ้านกะว่าดง

ถ้าใจสู้ (ขยัน) อยู่กลางป่าดงก็เหมือนกลางทุ่ง ถ้าเกียจคร้านแม้อยู่กลางหมู่บ้านก็เหมือนในกลางป่า
ท่ง = ทุ่ง, ทุ่งนา

--- End quote ---
คนขยัน   ป่า..ยังถูก ถางแปลงเป็นนาข้าว    คนขี้เกียจ  อยู่บ้านก็ยังรก เหมือนป่า

Navigation

[0] Message Index